Vervolg van de treinreis: van Irkutsk tot Ulan Baator (Mongolië)

Dinsdagavond 28 augustus nemen we de trein die ons tot in Ulan Baator zal brengen, nog steeds met zijn 4-en. Wanneer onze trein vertrekt begint het al te schemeren, echt jammer want zo rijden we het Baikalmeer voorbij in het donker en kunnen we niet genieten van het uitzicht.

Hoewel de afstand tussen beide steden niet zo heel groot is, duurt de reis in verhouding nogal lang. We steken de grens tussen Rusland en Mongolië over en staan daarbij zeker 6 uur stil voor de controle door de douaniers. Waarom daarvoor zoveel tijd nodig is, is voor ons nog steeds een vraagteken. We vernemen dat er vooral op mogelijke Mongoolse smokkelaars wordt gecontroleerd, maar dan nog is 6 uur wel heel erg lang. Onze trein wordt ook volledig uiteen gehaald, heel wat wagons worden afgekoppeld en er komen er een aantal andere bij.

Gelukkig mogen we na 1 uur wachten van de trein, het zonnetje schijnt al weer heerlijk en dan is het leuker om op het perron te wachten dan in je coupé. Bovendien is het verboden om op de trein naar het toilet te gaan wanneer hij stilstaat en 6 uur wachten zou ons niet lukken.

Wanneer we eindelijk door deze controle van de Russische douane heen zijn staan we na ongeveer een uurtje alweer stil voor een controle door de Mongolen. Zij doen er gelukkig iets minder lang over en na 4 uur mogen we verder rijden.

Het landschap begint stilaan te veranderen nu we ons op Mongool territorium bevinden. We rijden door groene heuvels en bergen , stilaan komen ook de Mongoolse gertenten in zicht.

Omdat we gisteren pas laat gingen slapen blijven we vandaag wat langer in ons bed liggen. Rond half 10 beginnen we aan ons ontbijt, we hebben nog maar net onze laatste beet binnen wanneer we blijkbaar al in Ulan Baator aankomen, vroeger dan we hadden gedacht.

We nemen snel al onze spullen bij elkaar, de volgende stap in ons avontuur kan beginnen.